28 juli 2014

mijn vijand heet gaan

ik kan het niet, voor mijn adem uitlopen
naar muggen van andere streken
pijn in mijn nek van het omkijken

mijn botten zingen huiswaarts
de ruggengraat is geworteld
en de aarde offert zand

dit land leegt van liefde
maar de vogels blijven fluiten
ik luister, ook voor jou, en hoor

hoe je gaandeweg terugkeert
om mijn vraag te bevrijden:
hoeveel bloemen kun je leven?